Tussen de middag liep ik met de honden in het park en ik zag een rij berkenbomen staan. Allemaal leeg alleen bij één hingen er nog veel bladeren aan. “Dat is gek” dacht ik ze zijn allemaal van het zelfde soort, dus waarom heeft deze ze nog niet losgelaten zoals het hoort? Al wilde ik er niet te veel aandacht aan schenken het zette me de rest van de wandeling aan het denken. 

Bomen zijn waarschijnlijk net als mensen. De een kan dingen beter dan de ander begrenzen. 

Ik ben ook zo’n boom die het moeilijk vindt haar bladeren te verliezen. Mijn hoofd voelt vol, maar ik zou ook niet weten wat ik zou moeten kiezen. Is het bijvoorbeeld die jeugdvriendin die ik nog maar één keer per jaar zie of mijn spinnenfobie of is het een stiekeme jaloezie? Er overvalt me een gevoel van keuzestress. Werk aan de winkel dus op naar nog meer loslaat succes.

Wat kan jij niet loslaten terwijl je weet dat je daar wel bij zou baten? Pak eens een pen en papier en teken een boom met vallende bladeren en schrijf in ieder blad een woord of zin. Laat de bladeren op de tekening voor de lente één voor één los, want dan kun jij net als de natuur op naar een nieuw begin. 

Ben je naar nog meer tips over loslaten op zoek? Download dan via https://unieki.nl/gratis/ mijn e-book.