Mijn hele leven hoor ik een ruis in mijn oren. Soms voel ik me daardoor best verloren. Als ik niet iedereen goed kan verstaan dan vliegt mijn zelfvertrouwen uit de baan. Weg is het dan en daar word ik erg onzeker van. Bang dat ik dom over kom. Ja-knikken als ik nee moest schudden of andersom. Daardoor houd ik me vaak op de achtergrond en houd ik mijn mond. Bij mij is het aangeboren, dus ik weet niet hoe het is om goed te horen. Het kost veel energie en een gehoorapparaat is ook niet fijn en zeker niet sexy.

Steeds meer mensen krijgen tegenwoordig de diagnose Tinnitus oftewel blijvend oorsuizen. Bijna iedereen die naar bijvoorbeeld een concert gaat, hoort zijn oren erna ruisen. Bij jongeren trekt de ruis meestal de dag erna weer weg, maar bij 40-plussers blijft deze vaker hangen en hebben ze dus pech. Gehoorschade bouwt door de jaren heen op en dit komt met name door het ontbreken van een oordop. Wie deze bij een concert draagt, wordt door anderen geplaagd. Het is dus niet stoer en ligt het gevaar dus op de loer.

Wat doe jij als je naar een festival gaat? Ben je je er bewust van dat harde geluiden je gehoor schaadt? Draag jij oordoppen en weet je de opbouw van Tinnitus te stoppen? Misschien denk je dat jou dit niet gebeurt en dat dit gedicht hierover zeurt. Of word je aan het denken gezet en ga je informatie inwinnen op internet. Lees dan eens het artikel (waarin ik werd geïnterviewd – https://tonic.vice.com/nl/article/59qxkd/nederlanders-oorsuizen-tinnitus-oplossing) door en ben je voortaan liever voor je gehoor. Voorkomen is echt beter dan genezen en ben je blij dat je dit hebt gelezen.