De afgelopen tijd was het rustig op de Unieki site. Ik dacht dat mijn rijmen niet goed genoeg waren, want mijn hoofd bleef maar praten in bezwaren. Ik had ook als excuus een groot project en dat versterkte het effect. Achteraf vind ik het stom van mezelf dat ik er naar luisterde en dat ik daarom mijn gedichten kluisterde. De lat voor de eerste rijm sinds tijden legde ik erg hoog waardoor ik eigenlijk helemaal niet meer bewoog. Dit ligt niet in lijn met wat ik met Unieki wil uitdragen en daardoor ging het extra aan me knagen. Kon ik nog wel iets plaatsen, was ik nog wel geloofwaardig en vonden jullie me nog wel leuk en aardig? Een collega triggerde me door te zeggen dat ze mijn gedichten miste en dat was het moment dat ik definitief over mijn come back besliste. De reacties afgelopen week van jullie bevestigen dat mijn rijmen zeer welkom zijn. Dankjulliewel echt superfijn.

Tip van vandaag is: Bedenk eens wat jij op dit moment niet doet en/of niet durft te doen waarvan jouw bejaarde ik je zou bestempelen als oen?

Zomaar een idee. Have a happy day.