Mijn ouders hebben altijd hard gewerkt en geleefd zoals ze vonden dat het hoort. Het genieten stelde ze uit. Dat kwam wel na hun pensioen zeiden ze. Daar spaarden ze voor. Ik zag mijn ouders als verstandig voorbeeld. Ik deed braaf wat er gevraagd werd. Een opleiding met carrière perspectief. Een goede baan. Spaargeld op de bank. En me gelukkig voelen dat stelde ik uit. Dat kwam vast volgend jaar wel. Dan had ik de cursus afgerond of was ik wel die 5 kilo afgevallen. In de lente zou het allemaal goed komen dacht ik iedere keer bij het bedenken van mijn goede voornemens.

Maar wat nu als jouw geluk altijd in de toekomst blijft? Wanneer geniet je dan?

In mijn leven was ik altijd ontevreden en op weg naar iets beters of nog meer (of minder qua kilo’s dan). Is dat een leven zoals het hoort of ben je dan gestoord?

Statistisch gezien heb ik nog 40 jaar te leven. Ik heb er voor gekozen om deze tijd ieder moment gelukkig en tevreden te zijn onvoorwaardelijk.

Hoe wandel jij op jouw levenspad?