Hoi lieve vrouw,

Hoe gaat het op jouw werk? Voel je je daar gelukkig en sterk? Of heb je het niet echt naar je zin? En er eigenlijk helemaal geen zin meer in? Je doet natuurlijk wel je uiterste best en maakt meer uren dan de rest. In de pauze werk je bijna altijd door. Dan kun je vandaag eerder naar huis neem je je voor. Alles probeer je ook perfect te doen, want je baas vind je al snel een oen. Tenminste je denkt dat dit zo is. Je hoort immers alleen iets bij een fout of bij een gemis. Waardering krijg je ook bijna niet, omdat je manager dat niet uitspreekt of Ć¼berhaupt niet ziet. Maar je vindt dat je niet mag zeuren en je probeert jezelf iedere dag op te beuren. Je neemt je voor dat het vandaag beter wordt, want je bent niet iemand die zomaar instort. Je hoort het ze zeggen: Zo ben je niet opgevoed hoor. Jij bent sterk en gaat gewoon door!

Thuis ben je niet meer het zonnetje in huis. Iedere avond zit je moe en lusteloos voor de buis. O ja het huishouden moet ook worden gedaan. En als dat nog niet allemaal af is voel je je niet voldaan. Dus ieder weekend ben je daarmee in de weer. Leuke dingen komen wel een andere keer. Je wilt wel sporten en gezonder eten, maar dat stel je uit en dat knaagt ook aan je geweten. En je partner vindt jou niet meer leuk, dus als je zo door gaat komt er een breuk.

Wanneer is het voor jou genoeg? En ben je het zat al dat gezwoeg? Wanneer krijg jij jouw wake-up call? En houdt je het echt niet meer vol? Moet jouw lichaam dit besluit voor jou nemen? En je letterlijk lamleggen in je benen? Wacht je dus op een burn-out? Neem je alleen dan een time-out? Of weet je dit te voorkomen voordat alles je wordt afgenomen?